| تبليغات | X |
|
من بی تقصیرم مرا دارند کشان کشان به ملکوت می برند.
|
|
|
ای پادشاه خوبان داد ازغـم تنهایی دل بی تو به جان آمد وقت است که باز آیی * خدا می دونه که اگه بخوام این چرندیاتی که توذهن من جا جا خشک کرده و هووی من و زندگیم شده بریزم رو دایره تا قیامت باید جواب پس بدم!!!! یکی برام اس ام اس می زنه :هی احمق شدی ازخر ِشیطون بیا پایین ,به تو چه که...! [شیطون خر نداره ,اگه داشت اینقد پا پیچ من و تو نمی شد یه بی همه چیز به تمام معناست] یکی می زنه پس کلم و می گه:آفرین تازه داره ازت خوشم میاید! یکی می گه :تف به ذات پدر ِ پدر سوخته ی پرتقال فروشی که به تو گفت حرف بزنی. یا اون یکی کامنت گذاشته بود : اوهوکی !!! تو تا حالا کجا بودی خانم ِ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ! [خوبه خانمش را گفت وگرنه بهم بر می خورد] [من ملـــــــک بودم و فردوس برین جایم بود...] یکی تو مدرسه بچمو می گیره پنچر می کنه ... یکی زنگ در خونمو به قصد کشت می زنه و دِ درهُُُُ ُ ُُ... یکی وبلاگمو هک می کنه... اگه مهمونی برم کفش من یکیو دزد می بره هواپیما سوار شم وسط راه موتوراش خاموش می کنه باید پیاده بشم هولش بدم ! قطارم که سوار شم پنچر می شه و... این روزا نمی فهمم کی به یکی شده ؟؟؟ هر کی میاد با شونه می زنه بهم می گه: برو اونورتر بشین اینجا جای منه! راننده تاکسی که قربونش برم دکترای تاریخ داره از موقعه ای که سوار می شم شروع می کنه کنفرانس می ذاره از اولین دوران ایران باستان تا مشروطه تا حالا! مسیر بعدی رانندش دکترای علوم سیاسی داره که برام کنفراس می ذاره یکی را عزل و دیگری رو نصب می کنه : از رئیس جمهورگرفته تا پا دوی آبدارخونه ی مجلس! دیگه عرق این روزها در اومده , ای بخشکی شانس... بهم می گن یا دهنتو ببند یا سیم سُربش می کنیم با سر قفلیش! خلا صه ش اینکه می رم اونجایی که عرب با نی در بیابان غنیمت است یا من با نی عربی می رقصم یا عرب به ثریا رود! [نی هم نکته انحرافیش بود] چه فرقی می کنه درستش چیه وقتی هیچی هیچ فرقی نمی کنه چه فرقی می کنه که فرقی بکنه یا نه! با من مشکل دارن تو کیف یه بدبخت ِ دیگه مین کار می ذارن به من چه مربوط که فلانی چند جفت کفش می خره یا فلانی زن پنجمش را طلاق داده و داره دختر میرزا قازانقـــُلی می گیره! حالا فرقی نمی کنه از ته استکان به دنیا نگاه می کنم یا ته پارچ! [آخرِ ِ غربت د نیاست مگه نه؟] خدا می دونه که تا حالا به زجر کشیدن کسی نخندیدم [کاری که خیلی ها روزی هزار بار تکرارش می کنن] اما همین دیروز تو مطب دندون پزشکی وقتی با دکتراز درد دندونم می گفتم خندید و گفت: خانم شما از بیماری فراموشی رنج می برید البته زیاد حاد نیست و مقطعی ِ و بعدا رفع می شه به مرور زمان ! گفتم :آخه دکتر چیز[ ] چه ربطی داره به شقیقه ؟ گفت: نارحت نباش خیلی ازماها در شرایطی حرفی میزنیم که بعدش کلا فراموش می کنیم چی گفته بودیم!!! مقطعی ِ رفع می شه البته بماند که یادت می میره مسواک بزنی...بعد که فراموشیت رفع شد تمام دندونات خراب میشه!!؟؟ ■ اوضاع واحوال معرکه افتضاح شده و بازم فرقی نمی کنه چون : *خـــــــــــانه ام ابریست. مدتهاست تو این ضرب المثل گیر کردم: «جواب ا بله هان خاموشی ست یا سکوت علامت رضاست» *أدرکنی یا غیاثَ الـْـمُسْـتـَغیثین یا دَلیلَ الـْـمُـتــَحیـِرین یا أمانَ الــْخائِفین یا مُعینَ الـــْمتوَکِلین یا راحــِمَ الـــْمساکین یا إله الـــْعالـَمین ادرکـــــــــــنـــــــی ادرکنی *(خانه ام ابریست - نیما) * ( دعای ناد علی) ----------------------------------------------------------------------------- چشمای من بیخبرای ساده منتظرای دل به جاده داده شب گریه هایی که دیگر تسلایش نمی دهند دعاها خسته شدم از زمین و سجد ه به همه ی این خداها! هی اوج گرفتن و دوباره سقوط وسقوط به ته قفس فرار کنم کجا از دست همه ی تو و من و شماها ومن به جرم نکرده ترین گناه مجرم همیشگی ام پوسید در میان این جسد عشق و تمام زندگی ام زندگی که همش رنگ جمعه وانتظارنیامد نهاست دوباره گم شدم تنها مثل روزهای تلخ بچگی ام ورم کرده چشم های خیسی که همیشه ترسیده از روزهای خاکستری که مرا در خودش پیچیده چشم های سربه زیر و خسته ا ی که همه ی عمر با دنیای پست هرزه ی هیز کثافتش جنگیده >>>>>>>>>>>>>>>>>>>
از ارتفاع بلند عشق افتاد خرد شد دندانهای خیابان توی دنده هایش توپولفی که از پشت پلکهای من پرید خط چرخ هایش پشت چشمم زیبا می کند این ورم خیس را پشت این شیشه تکان می دهند دستها زندگیمان را به سردی یکشنبه ی اسفند هزارسیصد و هیچ که مرا متولد کردی دستها که بازی می دهند عشق خیالی تورا! زیر تور ماهیگیران شب عروس سراب ها من! شبیه عشقی که درمن کم آورده نفس نفس میزند قهر می کند پشت نگاهم بادست مرا پس می زند برای نجاتم از گریه روزی هزار بار شاعرانه تبسم های بغض آلود به نگاه من بی کس می زند شبیه روزهای جوانی که مرا در خود م پیر کرد ثانیه های نبودنش را با سراب خیالم در گیر کرد که بی تو باید به پایان ببرم این روزهای سیاه را مرا بازنده ی این قصه ی تلخ نفس گیر کرد ! دنیایی که مرا از تو گرفت و تورا ازمن دزدید و این ساعتهای تکراری که به سرنوشتمان خندید به شمارش معکوس رسیدم در این بی تو ماندنها لبه ی پرتگاهی که تمام عشق و زندگی ام را بلعید قصه ی مریم بودنها خیلی وقت است که از مد افتاده عشقی که زیر پوست متعفن تنم پوسید و جان داده هنوز هم می گویی پایان این شب سیاه سپید است ؟ باخت به خودش جوانی را خیلی معمولی وساده + نوشته شده در سه شنبه چهاردهم خرداد 1387 21:14 توسط مریم سعیدی |
|
